Umut Eken Kadın

Umut eken  kadın,

Şiirin en derin toprağına, 

Sessizce tohum  bırakan. 

Suskunluğun çağını

Geride bırak,

Ağır ağır açan umut çiçeğine  bak,

Direnişin zafer bayrağını,

Dik durunuşunla göğe 

Varan sensin. 

Kızıl Saçlarında mücadelenin umut meşalesini yakan 

Yeryüzü, sabrının selamını taşır.

Acıyı  koynunda

Büyüten, 

Tarlada, fabrikada, sokakta gericiliğe 

Karşı yükselen o Sessiz 

Çığlık sensin. 

Dağların ardından  gelen kekik kokulu

Sevdan 

Aşkın en yalın hali

Yarenliğin en vefalı yüzü,

Damarlarında dolaşan 

Gecede yıldızları  kaldırır.

Ak sütünle dostluğu helal eden

Karanlığı  nurla yıkansın.

Kara sularda çoğalan 

Güçlükleri, 

Aydın  fikrinle yarıp aşansın. 

Umut dağıttın

Dört bir Cihan’a

Hoşgörünün zarif

Yuvasını kuran,

Tılsımlı ellerinle 

Cennet  bahçesine

Bahar bırakan  sensin. 

Amber kokulu mutlulukları gündüze 

Yaydın yavaş yavaş .

Hırçın  denizlerde 

Fırtına kuşu olup

Damla damla  aşansın. 

Çalışkanlığınla güneşi 

Taçlandıran, 

Aşk eken, yaraya merhem olan, 

Havaya, suya,  toprağa,

Umut eken  kadındır. 

    Fevziye Aşkar.