Filistinli Riman, Zeynep Mansuroğlu

Ne bu zulüm bu acımasızlık,
Büyüklerin doyumsuzluğu.
Her şeye sahip olma hırsı.
Yavaş yavaş öldürüyor beni.
Küçücük bedenimle,
En ağır yükü ben taşıyorum,
Dalıp gidiyorum uzaklara,
Bir masal aklıma geliyor.
Günün ışımasıyla erkenden
Okula giden çocuklar.
Bağda bahçede sokak aralarında,
Özgürce korkusuzca oynayan.
Yüzlerinde dondurma pamuk şekeri lekesi,
Ellerinde toplarıyla
Nefes nefese coşkuyla oynuyorlar.
Bomba sesleriyle irkiliyorum.
Her tarafım yıkık.
Bombalar üzerimden sekip gidiyor.
Küçücük bedenimle saklambaç
Oynar gibi bir yerlere saklaniyorum,
Korkuyorum anneme kardeşlerime
Bir şeyler olursa
Küçücük bedenimle bu savaşta
Ne yapabilirim.
Bağırsam sesimi duyan olurmu
Büyüklerimin bencil hırsları
Sona erip sesimi duyabilirlermi.
Ne olur duyun beni
Ben Riman duyun sesimi.
Ölmek istemiyorum yaşamak istiyorum.
Vatanımda sokaklarda özgürce oynamak.
Top sektirip dondurma yemek,
Okula gitmek istiyorum.
Yüzümde bomba izi değil,
Dondurma pamuk şekeri olsun.
Duyun beni ölmek istemiyorum, yaşamak istiyorum.
Bomba tüfek sesi olmasın,
Kuş sesi, çocuk sesi olsun.
Duyun beni ellerinizi,
Çocukların, kadınların üzerinden çekin.
Vatanımda özgürce yaşamak,
Büyümek istiyorum büyümek.
Ölmek değil yaşamak istiyorum.
Duyun sesimi, duyun sesimi,
Ölmek istemiyorum

  1. Sayıdan

Similar Posts

  • Deprem Yıktı Geçti, Nevra Çağlayan

    Atatürk’ün emaneti Hatay’ı unutmak mümkün mü!Hatay’ ı; oradaki sevgiyi, barışı, kardeşlik ve hoşgörüyü; yitirdiğimiz canlarımızın sıcacık yüreklerini asla unutmayacağız !Bir Hataylı şair ve yazar olarak büyük felaketin bizde bıraktığı duyguları sizlerle paylaşıyorum. Unutmayacağız unutturmayacağız! DEPREM YIKTI GEÇTİ! Deprem yıktı geçti yardı geceyiYandı yürek küle döndü o anda.Uyku ölüm oldu sardı geceyiYandı yürek küle döndü o…

  • |

    Göz Göze Gelmek, Sevim Yunus Habip

    Duvarın dibinde üç gölge‘’Amin’’‘’Amen’’Ve sessizlikBelki en derin dua budur Sesleri karıştırır bir çocuk‘’Merha…selam…shalom…’’Tebessüm düşer aralarına Taşlar bile alışmışEzanla çan,Karışıyor aynı havaya Ekmek uzatır bir kadınHamur değilGönül yoğurmuştur Açılır pencerelerIç içe geçer evlerEğilir bir yabancı camdanYavaşlar biraz dünya Anlamadığın bir yüzAnlatabilir sana seniÇekindiğin o anBelki kalbinin ilk sözcüğüdür. Öteki,Bir başkası değilSenin başka bir halin HoşgörüAnlatmaktan çok…

  • Bİ’SERİ

    Okulun bahçesi ağaçlarla bezenmişti. Binamız yeniydi. Öncesinde, ayrı binada olan yatakhane son yılımda, dersliklerimizin üzerine taşınmıştı. Kız İlköğretmen Okulu yatılı öğrencileri olarak haftada bir ya da on beş günde bir öğretmenler eşliğinde hamama götürülüyorduk.Hamam günümüzdü. Görevli öğretmenimizle birlikte kırk kız hazırlanıp gidecektik.Bizi taşıyacak otobüsün gelmesi yakındı. Koridorda yankılanan sesle toparlandık.-Herkes hazırsa çıkalım, sıraya girin. Hadi…

  • |

    Adı Umut, Hasan Turunç

    Yuvarlak masanın etrafında bir süredir devam eden gergin bekleyiş, gözlerini elindeki dosyadan ayırmadan konuşmaya başlayan başhekimin kararlı sesiyle son buldu. Kurul üyesi cerrahlar, yılların tecrübesi keskin bakışlarına sirayet eden kadife sesli, bembeyaz saçlı hocalarını pür dikkat dinliyor, ağzından tane tane dökülen kelimeleri başlarını sallayarak onaylıyorlardı. Rapor: “Hastanın maruz kaldığı yüksek enerjili travma neticesinde alt ekstremitesinde…

  • |

    Çakıl Taşı, Oya Aksu

    görkemli katedrallerinkuytu ve nemli kıyısına düşenküçük çakıl taşı mahçup durma o kadarmahzun ve sessizbelki de kopup geldiğin kayakubbe olmuştur bir sarayaböbürlendikçe böbürlenir herkesin gözü ulu mermerdesen sabırla beklersin bir köşede ne yapsan olmazdeğişmez hayatının akışıyazık sana çakıl taşıyazık sana çakıl taşı 6. sayıdan

  • İncir Ağacı, Mithat Çolak

    Ben bir incir ağacıyım. Kadim bir kentin kadim ağaçlarından. Yüzyıl önce düştüm toprak ananın rahmine. Köklerimin bir ucu Asi ’ye, bir ucu Habib-i Neccar’a uzanır. Antakya’nın ortasında mütevazı bir evin avlusundaydım oysa. Köklerimden su değil binlerce yıllık tarih süzülerek gövdeme ulaşıp, besler beni.Çocuklar oynardı dallarımın altında. Ne çok severdim seslerini, dallarımdaki kuş cıvıltıları gibi. En…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir